Pięćdziesiąt lat temu powstał w Krakowie kabaret "Piwnica pod Baranami".

LESZEK DŁUGOSZ

DLA PIOTRA S... ─   NA NIEUNIKNIONE ODEJŚCIE Piotrze, z tysięcy nitek Podtrzymujących ów latawiec Z którym wraz odleciałeś Coraz mniej tych uwięzi tu zostaje – Cóż, naturalny proces... Niweczy je czas Zajęci codzienną krzątaniną Wypuszczamy je sami ani wiedząc kiedy... Pod Innymi – zapada się nagle Ziemia I odfruwają swoim niespodziewanym szlakiem Coraz więcej z nas jest już w dawniejszym Twoim ostatecznym czasie Inni – przecież ile starsi Wypatrują dla siebie też Swoich lotnisk Korzystnych peronów Renomowanych nadbrzeży                 – I tak się rozpraszamy... W okolicy urodzinowej Twojej Pojawia się na wrześniowym niebie Urodzinowa chmura wspomnień I wtedy intensywniej śpiewamy Przywołujemy dawne ceremoniały         Bo co innego, albo co bardziej         Można tu przeciwstawić         – Milczeniu horyzontu         – Niewzruszoności błękitu         Jak nie ów z młodości uniesiony         Taniec zachwytu         Krótkotrwałego oczarowania         Powtarzany         Powtarzany do końca         W rozmaitych formach wołania         Przywoływania tu jeszcze                 – I tak się rozpraszamy Z żywej bezpośredniej pamięci Uchodzimy do niesprawdzonych opowieści Niepewnych dokumentów Schematycznych annałów Umieszczanych w coraz to głębszych Archiwach Do których, możliwe, dotrze jakaś Przypadkowa ręka Poszukujące oko myśliwego Biegnące tropem dawno rozproszonych scen Z zetlałych, żywych kiedyś czasów… 2005

Piotr Skrzynecki,   1967.
( fot.   Andrzej Kobos)




Andrzej Kobos: "Piwnica pod Baranami"




Copyright © 1997–2006 Zwoje