JERZY   KULIKOWSKI

TRYPTYK KUWEJCKI

(1989 – 1990)

Gdzie odchodzą wielbłądy ?
(fot.   Jerzy Kulikowski)

ARABIA FELIX Gdzie są poławiacze pereł? Gdzie są brązowi chłopcy spadający na dno zatoki z kamieniem w rękach?                Grają dzisiaj                w tę samą grę ze śmiercią                goniąc wiatr                na zatłoczonych autostradach. Gdzie są łodzie? Gdzie się podziały smukłe "dhow", którymi żeglarze i piraci przywozili przyprawy z Indii?                Zacumowane na stałe                przy błyszczących hotelach,                zamienione w wytworne knajpy                odwracają się rufą do morza                żeby nie umrzeć ze wstydu. Gdzie odeszły wielbłądy? Gdzie się schowały przed natarczywą zgrają głodnych benzyny aut? Szukałem ich w przesyconych naftą piaskach Burganu; na wydmach Badali nie został nawet ślad kopyta…                Arabia felix                nie martwi się o wielbłądy,                ogląda je przecież                na olbrzymim ekranie                japońskiego telewizora.                Przeciąga się leniwie                a złoto błyszczy                w zębach i pierścieniach.

Rybak w Dżidda,
(rys. Georg Wilhelm Baurenfeind, lata 1760.)




Arabia felix
(fot.   Jerzy Kulikowski)







nie został nawet ślad kopyta...
(fot.   Jerzy Kulikowski)

ZMYSŁY Broniąc się przed mgłą gardłowej, niepojętej mowy przywołuję przed oczy widok skoszonej łąki. Cierpkość obcych słów próbuję przezwyciężyć smakiem wczesnych jabłek. Odpowiadając po raz setny – tak, czuję się świetnie – chowam się pod wodospadem śmiechu moich córek. A kiedy jest najtrudniej, kiedy wszechobecny piasek parzy i oślepia, uciekam w zapach wieczornych kwiatów. Zmysł dotyku rozpiera się dumnie w fotelu i z obrażoną miną mówi: – mnie nie da się zastąpić byle wspomnieniem.

przywołuję przed oczy
widok skoszonej łąki
(fot.   Jerzy Kulikowski)

BĘDZIE DUŁO Nad Hadiją o piątej po południu słońce zachodzi czerwono                (– jutro będzie duło –                powiedziałby Bartek Obrochta) zachodzi tak ogniście, że boje się czy nie zapłoną zbiorniki z ropą                (– będzie kurniawa, na mój dusiu –) zaciskam mocno oczy: przypinam narty przecinam zbocze na pół i spadam w mroźnym, czystym powietrzu aż przed szałasem szczekaniem przywita gruby Baca;                (– dobrze, żeście zdążyli,                bo będzie duło! –)

Duje
(fot.   Jerzy Kulikowski)





Wiersze Jerzego Kulikowskiego zamieszczone w Zwojach:

• Jerzy Kulikowski: Tryptyk krakowski, Zwoje 40/3, 2004

Copyright © 1997-2005 Zwoje