
BARBARA KOBOS KAMIŃSKA
Tamte zaułki, kamienne ulice...
(Oleśnica, lata powojenne)
Tamte wspomnienia
Mojemu Ojcu
W obrazie moich wspomnień
widzę skrawek ziemi
pod niebem ciężkim chmurami –
niewielkie miasto nad rzeką.
Jakbym tam właśnie przyszła...
Przestawiam słowa, każde w inną stronę... i tam zastała:
dla uchwycenia tropu, wątku,
by z myśli próbować spisać
moje tam dzieciństwo,
moje tam życie.
Tamte zaułki, kamienne ulice,Jakbym tam zmagała się z wiatrem...
mój rodzinny dom Za Bramą,
tamte myśli, fascynacje, rozterki,
tamte epizody na miarę wydarzeń.
Przez uchylone tamte okna, drzwi... i z życiem.
widzę tamte lipy poprzetykane słońcem
i pajęczynę rozpiętą na sieci gałązek,
wietrznie i mżysto zapadający tamten wieczór,
gdy jesień mgłą wkradła się do tamtego ogrodu.
Gdy we śnie dzieckiem przywołują mnieJakby tłem mojego życia było oddalenie...
dawne głosy z tamtego podwórka,
przychodzą tamte, na jawie zatarte,
twarze z nieodłącznym uśmiechem.
To ukryte we mnie tamto istnienie,
nie zjawia się z wymowności słów,
pozostaje ucieczką w przeszłość
moich zamkniętych wspomnień.
W innym domu,
na innej ulicy innego miasta,
w innym kraju,
zza innego okna dosięga mnie
inna jesień.
wrzesień 2004
Przez uchylone tamte okna, drzwi...
Oleśnica, ul. Za Bramą 8.
(fot. Barbara Kamińska, 1969)

![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() | |||||