
BARBARA KOBOS KAMINSKA
Tamte zaulki, kamienne ulice...
(Olesnica, lata powojenne)
Tamte wspomnienia
Mojemu Ojcu
W obrazie moich wspomnien
widze skrawek ziemi
pod niebem ciezkim chmurami –
niewielkie miasto nad rzeka.
Jakbym tam wlasnie przyszla...
Przestawiam slowa, kazde w inna strone... i tam zastala:
dla uchwycenia tropu, watku,
by z mysli probowac spisac
moje tam dziecinstwo,
moje tam zycie.
Tamte zaulki, kamienne ulice,Jakbym tam zmagala sie z wiatrem...
moj rodzinny dom Za Brama,
tamte mysli, fascynacje, rozterki,
tamte epizody na miare wydarzen.
Przez uchylone tamte okna, drzwi... i z zyciem.
widze tamte lipy poprzetykane sloncem
i pajeczyne rozpieta na sieci galazek,
wietrznie i mzysto zapadajacy tamten wieczor,
gdy jesien mgla wkradla sie do tamtego ogrodu.
Gdy we snie dzieckiem przywoluja mnieJakby tlem mojego zycia bylo oddalenie...
dawne glosy z tamtego podworka,
przychodza tamte, na jawie zatarte,
twarze z nieodlacznym usmiechem.
To ukryte we mnie tamto istnienie,
nie zjawia sie z wymownosci slow,
pozostaje ucieczka w przeszlosc
moich zamknietych wspomnien.
W innym domu,
na innej ulicy innego miasta,
w innym kraju,
zza innego okna dosiega mnie
inna jesien.
wrzesien 2004
Przez uchylone tamte okna, drzwi...
Olesnica, ul. Za Brama 8.
(fot. Barbara Kaminska, 1969)

![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() | |||||