ADAM CZERNIAWSKI
Jan Vermeer: Widok Delft, 1660–1661,
olej na płótnie, 98.5 cm x 117.5 cm.
Mauritshus, The Hague.
WIDOK DELFT
|
H. K. 1 W Hadze jest widok Delft W Hadze jest perspektywa Delft wystarczy wspiąć się na piętro Mauritshuis by ujrzeć Delft panoramy nie przesłania wzgórze nie przesłania kasztan rozłożysty Teraz urbanistyka betonu stali szkła zakryła mi widok Delft uczciwi obywatele mają dach nad głową dzieci mają huśtawki w ogrodach i baseny ryb ale widok rudawej cegły Delft ale widok ocienionych kanalików Delft jest zakryty w Pałacu Pokoju w salach muzeum odcięty jestem od tych barek przycumowanych mostków zwodzonych dzieci w kryzach kobiet w sabotach 2 Miał wielkie szczęście że ujrzał Delft może nawet i dziś wystarczy bilet drugiej klasy ale aby widok także utrwalić nie tylko w pamięci potrzebny był ktoś kto żył w roku 1657 kto albo miasto od dziecka znał albo przyjechawszy z daleka za interesami szedł spacerkiem piaszczystym nadbrzeżem kanału szedł po prawej mając mury wieżyczki miasta szedł gdy dopisywała pogoda poprzedniego dnia było parno lecz w nocy spadł deszcz biły pioruny dlatego teraz w chłodniejszym powietrzu obłoki przelatują szybko po czystym niebie czasem są to nawet chmury ciemniejsze gradowe i właśnie w ten dzień taki jest widok Delft tylko niektóre domy rozświetlone słońcem mury miejscami szare przygaszone 3 Wiele rzeczy kochałem język który układał się w strofy lament klawikordu podróż pociągiem międzynarodowym widok zalesionych gór nad wodą pożądałem jasnego ciała kelnerki w Delft piłem ciemne piwo przez szkło sprawdzałem fakturę obrazów 4 Są to składniki najprostsze woda cegły obłoki światło słońca grupki kobiet mężczyzn małych dzieci zbyteczna jest interpretacja alegoryczna niepotrzebne szczegóły biograficzne zagadkowe historyczne tło ustrój społeczny i stan gospodarki Nie wiem kim była jego żona nie wiem kto go uczył kłaść farby na płótno nie wiem dlaczego znalazł się w Delft w dzień nieco zachmurzony czy to był przypadek nagłe wezwanie w strony odległe czy też wynik z premedytacją podjętego zadania obowiązku obywatelskiego zamówienia cechu jubilerów i nie o to chodzi 5 Dziś widok miasta przesłoniła niespodziewana mgła pociąg się spóźnił było już ciemno błądziłem i czas traciłem nikt nie znał mojego języka przeszła bezpowrotnie odpowiednia chwila 6 Można to nazwać doskonałym aktem płciowym paradoksem Grellinga żeby temu który brunatnych murów który słońcem oświeconych dachówek który wody z barkami w dzień wietrzny wiosenny nie widział dać pojęcie wyglądu Delft nie przesłoniętego siecią wysokiego napięcia nie przesłoniętego nawet wytwórnią lśniących fajansów 7 Zobaczyłem Delft długo czekałem na tę chwilę dni schodziły i lata czytałem mądre książki córce opowiadałem dzieje Babilonu z synem dyskutowałem nieskończoność czasu spierałem się z żoną o kolor tapety płaciłem rachunki zamykałem okna otwierałem drzwi jadłem obiad kaszlałem lecz ciągle wierzyłem że ujrzę Delft nie we śnie nie na pocztówce nie na ekranie że ujrzę wieżyczki fortyfikacyjne odbite w lekko sfalowanej wodzie widziałem Delft mam w oczach Delft zobaczyłem Delft opiszę Delft 8 W parku miejskim palą liście kasztany przesłonięte niebieskawym dymem do stawu przy którym bawią się dzieci pikuje kaczka elipsę lotu hamują płetwy trzepot skrzydeł teraz nieruchomą lekko unosi sfalowana woda 1967 |
Teksty Adama Czerniawskiego zamieszczone w Zwojach:
- Adam Czerniawski: Poezje, Zwoje 1/42, 2005
- Adam Czerniawski: Widok z Delft, Zwoje 1/42, 2005
- Adam Czerniawski: Asurbanipal i inni, Zwoje 1/42, 2005
- Adam Czerniawski: Kamień filozoficzny, Zwoje 2/2, 1997
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 | |||||
Copyright © 1997-2005 Zwoje