KRAKOWSKIE « PLANTY » ZIMĄ
ANDRZEJ KOBOS
Krakowskie Planty w zimie roku 2005. Centrum miasta, obok ruchliwe ulice. Nagie drzewa, prawie czarne pnie, konary i gałęzie. W ich części pomiędzy ulicą Franciszkańską a Wawelem tylko kilka buków zachowało dotąd ciemnozielone pnie, a nawet suche liście na paru gałązkach. To w tym rejonie Plant rośnie stary, ogromny, wysoki i rozłożysty buk. To być może najpiękniejsze drzewo w Krakowie. I słynne, celebrowane. Pod niego od lat wielu ludzi przychodzi ze swoimi myślami. Ja też tu niegdyś przychodziłem z moimi.
W roku 2005 koniec stycznia i początek lutego przynoszą obfite opady śniegu. Okazuje się, że nawet w Krakowie, do niedawna cieszącego się zła sławą zanieczyszczonego powietrza, teraz całymi dniami może leżeć biały śnieg. Nie pamiętam tak białego śniegu w moich krakowskich zimach w latach 1960-1980.
Na Plantach istne cudowności, niemal bajkowość. Czarne konary i gałęzie obsypane świeżym, wilgotnym śniegiem. Ponad śnieg bielszy śnieg utrzymuje się na nich. Widać wręcz jakby porowatą strukturę tych podłużnych, warstw śniegu. Na pniach kępkami przywarły do kory wiatrem naniesione kłęby śniegu. Na kilku ciemnozielonych iglastych drzewach utrzymuje się gruby płaszcz śniegu. Szczególnie pięknie wygląda najbliższe otoczenie XIX-wiecznego pomniczka Grażyny i Konrada Wallenroda. Wręcz baśniowo, jakże właściwie do legendy, którą upamiętnia ten pomnik. Tylko w głównych alejach śnieg jest rozdeptany i nieco przybrudzony butami przechodniów.
Te drzewa ze śniegiem na nich wyglądają niebywale, niezwykle
graficznie. Czarno-biała grafika najwspanialszego artysty – Natury.
Zimowe Planty w Krakowie, luty 2003
(fot. Andrzej Kobos)
4 lutego przed południem, przy przymglonym słońcu, idę fotografować Planty, drzewa pod śniegiem. To będzie moja grafika. Zaczynam od filmu kolorowego, potem przechodzę na czarno-biały, ten lepiej odda tę graficzność scenerii.
A wynik zobaczcie Państwo, proszę, pod:
http://www.zwoje-scrolls.com/planty/index.html
