LESZEK DŁUGOSZ
NA ŚMIERĆ JACKA KACZMARSKIEGO
|
Ty nie triumfuj Nie jesteś silniejsza niż być możesz – Ten Który umknął przed twą zaciekłością W popiół Śpiewa dalej Ta epidemia się rozszerza Od serca do serca się przemieszcza Słyszysz ? – Słowa obwarowały się i dźwięczą W tysiącach pamięci A struna niczym oręż niesie Celnie I do Kolejnych trafia (Lecz celnie, niech tu znaczy – pięknie) – Pieśń bywa czułości skrzydłem I uderzeniem silniejszym od pięści Tak broni się – zwycięża Prawda – która boli I która zdobi Czarny proporzec niechaj nie łopoce Pysznie Żałosne twoje emblematy – Czaszka pusta – Piszczel Łup przecież był wiadomy Co twoje ?.. Twoje – Nic nienaruszone Tragiczne tylko – żeś tak wczesna… Lecz nie triumfuj Nie jesteś silniejsza niż być możesz – Nie jesteś wszelką konsekwencją Poeta, mimo ciebie, śpiewa dalej – P o n a d – Inna Go krtań rozkrzewi O innej porze ze strun wywoła Go Następna ręka – Z popiołu kształt się znów odnowi Po który ty nie sięgniesz – Nieszczęsna – Jednorazowa |
