BARBARA KOBOS KAMINSKA






czas zamierzchlych drzew


Marii Ploszewskiej-Paulsson

na wyspie zamierzchlych drzew
szedl w swiat dzien wiosenny

w obfitosci slonca
w bukach toczyl nowa zielen
w szarozielona kore zycia
kreskami, kropkami niekonczacymi
rytowal groteskowe kompozycje

twarze milczaco znuzone
wiatrem wyorane
przemywane deszczem

przypominal mi natretny czas
ze ludzkim twarzom podobne


Ile razy wicher wtargnal w ten las
zamierzchle wieloglowe
deby siekal sztormem
bukom zapieral dech
slabe wyrywal, lamal konary?

cos w tym lesie trwalo
uginalo sie, jeczalo
zylo, umieralo

przypominal mi natretny czas
ze to jak w naszym swiecie


Hallands Väderö, 2 maja 2004






na wyspie zamierzchlych drzew szedl w swiat dzien wiosenny




w obfitosci slonca w bukach toczyl nowa zielen




zamierzchle wieloglowe deby siekal sztormem




cos w tym lesie trwalo

(zdjecia fot.   Andrzej Kobos)





Wiersze i teksty Barbary Kobos Kaminskiej zamieszczone w Zwojach:





Copyright © 1997-2004 Zwoje