JULIA HARTWIG
NIE MA ODPOWIEDZI
Julia Hartwig
(fot. Andrzej Wiktor)
Nie idźmy
|
Nie idźmy jeszcze spać póki tak pięknie gra muzyka nie idźmy jeszcze spać póki nie świta Póki umiemy stąpać za krokami nocy w ciemności z którą szukamy braterstwa Nie idźmy jeszcze spać dopóki dźwięki gubią czas Nie idźmy jeszcze spać Nie idźmy spać |
Czas to nie wieczność ani nicość
|
Jest w nas i przy nas chociaż nie jest nami a przecież stukot naszego serca to również jego zegar Mierzą go nasze kroki a on jak mityczna wysłanniczka bogów lekkostopa Iris wciąż się od nas oddala z niewiadomym posłaniem Ktoś inny powie może raczej że trwa przy nas jak skrupulatny buchalter śledzący jak ubywa dany kapitał który chcąc nie chcąc musimy zużyć do końca Nic chyba na świecie nie jest tak marnotrawione lub z takim pożytkowane sknerstwem jak on A jednak książęta którzy powinność wobec niego mając za nic każą by zszedł im z drogi Czyż Baudelaire nie powiedział: To wolny czas uczynił mnie wielkim |
Niepewność
|
Jeżeli wiedzieli czego chcą od sztuki wystrzegali się zawsze pozorów piękna a kiedy ich skusiły – kajali się za odstępstwo Ale tyle jest uwodzicielskiej mocy w samej urodzie świata taka nasza niepewność co ułudą a co prawdą że wciąż wpadamy w pułapkę uczuć i doznań i nie chcemy pozbawić się żadnej radości nawet wiedząc jak niewiele są warte i krótkotrwałe |
Rękopis
|
W domu gdzie urodził się Beethoven można oglądać w szklanej gablocie rękopis kompozytora, z dziesiątkami przekreśleń i poprawek. Jest to list do możnego księcia z prośbą o przyjęcie skomponowanej właśnie symfonii. Żadna z kompozycji tego geniusza nie nosi na papierze śladów takiego wysiłku jak ów list do nieznanego dziś nikomu władcy małego państewka. (Bonn, czerwiec 2000) |
To słowo
|
Dopuścić do tego? Myśleć o tym nadal? Czy zająć się byle czym byleby się pozbyć tej pokusy patrzenia dalej i dalej? Myślę że lubią jeszcze coś więcej poza nielubieniem Niepogodzeni? A może zawsze zadowoleni? Niech padnie wreszcie to słowo: pustka Wycofać swoje zaufanie do świata? Nie, nic nie zapomniałam |
Pytania
|
Czym będziemy i w jaką zwrócimy się stronę kto nas będzie oceniał kto z ulgą odrzuci uwalniając od więzów sztuki która wciąż czegoś żąda zadaje pytania gardząc łatwą zdobyczą |
Wahanie
|
Wchodzę w ciemność nocy gotowa na jej przyjęcie Co mi się przydarzy? Wypalone pola pamięci przepływają jak wyspy pod zamkniętymi powiekami Czy to będzie podróż zaplanowana przez podrzędną agencję która pomyli nazwy znajomych mi miast a może leżeć będę tylko w twoich ramionach i wróci letnie powietrze mórz i krzyk zaglądającej w okna zorzy Nie zapominaj o przyjaciołach przecież kiedyś cię kochali Cicho cicho Spróbuj coś wybrać Ale każdy wybór ma za sobą jakąś historię w której być może nie okażesz się bez winy Wspaniałe winogrona Wspaniałe czereśnie Jakże ucieszyłyby cię gdybyś była jeszcze dzieckiem I jaka piękna miłość i jaki kojący dotyk tej dłoni Powracają obrazy błahe i lekkie jak motyle Jest już tylko powietrze i przestrzeń ciężary opadają na dno i patrzą stamtąd uważnymi i szeroko otwartymi oczami |
Gdy opatrzy się zieleń
|
Jak to się stało, że dopiero teraz, wczoraj wieczorem, w nocy, przeniknęła mnie tak ostro myśl, że to wszystko co się ze mną dzieje jest niepojęte dla mojego umysłu. Nie pojmuję życia, nie pojmuję śmierci, nie panuję nad swoimi snami, nie potrafię powiedzieć co jest mną, a co nie jest i pobudki moich działań są dla mnie tajemnicze. Z przeszłości nie da się ułożyć nic składnego, wybór tylko z pozoru należał do mnie. Rzucona między potrzebę stałości a chęć przekraczania tego co mi znane, na przemian z bólem, to znów z ciekawą ochotą odrywałam się od tego co zastane, raz w gwałtownych smutkach, to znów w przekonaniu, że idę za wyznaczonym mi losem.
Samotność tylekroć błogosławiona kiedy zdobywana z trudem, |
Zapytałam
|
Czy byłam jak duchowny który nie dość wierzył? Czy byłam jak lekarz, który zaniedbał się doskonalić? Eremitą który wymykał się ze swojej samotni?
Jakże szczęśliwy jest byle ptak byle zwierzę |
Pieczęć
|
Co kryje się w milczeniu, które jest ostatnią wiedzą o tym, że koniec jest bliski? Wszystko, co powiedziano o tej chwili, milczenie odrzuca. Nikt nie ma wstępu do tego milczenia. |
