BARBARA KOBOS KAMIŃSKA
POPRZEZ ARKUSZE
w moich wierszach słowa ujawniają się niespodziewane
(Rys. Andrzej Płoski)
Jesienne dni
|
w kolory przyodziane prężą się smukłe buki powiew liści umyka szelestnie jesienne dni wracają przymglonym słońcem osłaniają swe twarze przechowują trwałość w potędze dębów słabe ulegają wiatrom w trwaniu chłodu niedosłyszane gubią liście lata jesienne dni wyrwane z potoku czasu opadają z losem drzew |
jesienne dni wyrwane z potoku czasu opadają z losem drzew
(Fot. Andrzej Kobos)
maziste wycinanki
|
na zachód wysunięty niekończący się brzeg dzierży ląd w szerokim objęciu sztorm wydziera morzu skłębione fale rozlewa po szorstkim piasku po drugiej stronie migawek życia rozsiewa się zapach przyległej jesieni w jesiennym powrocie krajobraz mazistych wycinanek wkracza do pamięci skrycie |
sztorm wydziera morzu skłębione fale...
(Fot. Andrzej Kobos)
bezimienny list
|
zimny mur pomiędzy słowami milczącego dnia matowy papierowy skrawek niewyraźny we wspomnieniach wycinek nieobecnych imion przywołany przedłużeniem zamazane lustro pamięci odsłonięte urokiem codzienności nieme istnienie w rozkruszonym czasie |
w zakątku wspomnień
|
wypełnionym sekretami młodości twarze przechowują odwrócone spojrzenia uśmiech spełnionych nadziei cień kogoś bliskiego gorzką prawdę miłości wilgotność łez poszarpane sny zawiedzione obietnice... |
noce
|
przemyte deszczem porywane odchodzą w bezradnej bezsenności snują się w ciszy w niespodziewanym lęku przywołują senność |
życie
|
sens trwania w szybkim przemijaniu nadzieja młodości na ograniczonym szlaku szereg myśli zapieczętowanych w słowach migawki z otwartej bramy do kresu szansa wędrówki do końca |
kamienie
|
pokryte mchem oniemiałe stoją tam krzywe pochylone trwają stuleciami ogromy smutku dźwigają przeszłość niewielkie małowidoczne żyją we wspomnieniu w wypisanych imionach wzywają o pamięć |
poprzez arkusze
|
w moich wierszach słowa ujawniają się niespodziewane muskają czyjąś twarz dręczą spokój wrzą nie posortowane tańczące litery przemieszczają się poprzez arkusze myśli bez powiązania zagubione próbują zatrzymać pośpiech w słowach zapomniałam posłać do ciebie ciszę |
zapomniałam posłać do ciebie ciszę...
(Fot. Andrzej Kobos)
prośba
|
dotknij mnie nieznanym mi dotykiem słów, zawrzyj mnie w twoich rozmowach, odwróć moje życie nie dla pozoru, odczytaj moje myśli, z tych przejrzystych narysuj przyszły czas, dotrzyj do mnie pragnieniem poprzez niespokojny świat, obejmij mnie w tęsknocie, przyjdź z niewiadomych stron i bądź |
Mój drugi dom
|
Mój drugi dom jest na wygnaniu nie zamieszkałym domem bez adresu ojczyzną wspomnieniem echem głosów. Mój drugi dom jest niezrozumiałym językiem krajem samotności poszukiwaniem historią fantazją snem. Mój drugi dom jest smugą przeszłości spokojem uczuciem myślą słowem mową. |
Wiersze i teksty Barbary Kobos Kamińskiej zamieszczone w Zwojach:
- Barbara Kobos Kamińska: Loppis w Lund, Zwoje 4/37, 2003
- Barbara Kobos Kamińska: Poprzez arkusze, Zwoje 4/37, 2003
- Barbara Kobos Kamińska: Drzewa na twoich fotografiach, Zwoje 4/37, 2003
- Barbara Kobos Kamińska: Na Kazimierzu roku 2003 w Krakowie, Zwoje 3/36, 2003
- Barbara Kobos Kamińska: Czas czasu (wybór wierszy), Zwoje 2/35, 2003
- Barbara Kobos Kamińska: Impresje (wybór wierszy), Zwoje 1/34, 2003
- Barbara Kobos Kamińska: Pamięci cieni, Zwoje 5/33, 2002
- Barbara Kobos Kamińska: Fatum myśli i słów, Zwoje 4/32, 2002
- Barbara Kobos Kamińska: Wariacje, Zwoje 3/31, 2002
- Barbara Kobos Kamińska: Mowa drzew, Zwoje 2/30, 2002
- Barbara Kobos Kamińska: Być w pamięci (wybór wierszy), Zwoje 1/29, 2002
- Barbara Kobos Kamińska: Krople życia (wybór wierszy), Zwoje 3/28, 2001
- Barbara Ewa Kamińska: Wiersze o Zagładzie - Shoah, Zwoje 2/27, 2001
- Barbara Ewa Kamińska: Wiersze, Zwoje 1/26, 2001
- Barbara Ewa Kamińska: Jesienne wiersze, Zwoje 5/25, 2000
- Barbara Ewa Kamińska: Tobą, Zwoje 3/23, 2000
 |
 |
 |
 |
 |
|
 | |||||
Copyright © 1997-2007 Zwoje