BARBARA KOBOS KAMINSKA
POPRZEZ ARKUSZE
w moich wierszach slowa ujawniaja sie niespodziewane
(Rys. Andrzej Ploski)
Jesienne dni
|
w kolory przyodziane preza sie smukle buki powiew lisci umyka szelestnie jesienne dni wracaja przymglonym sloncem oslaniaja swe twarze przechowuja trwalosc w potedze debow slabe ulegaja wiatrom w trwaniu chlodu niedoslyszane gubia liscie lata jesienne dni wyrwane z potoku czasu opadaja z losem drzew |
jesienne dni wyrwane z potoku czasu opadaja z losem drzew
(Fot. Andrzej Kobos)
maziste wycinanki
|
na zachod wysuniety niekonczacy sie brzeg dzierzy lad w szerokim objeciu sztorm wydziera morzu sklebione fale rozlewa po szorstkim piasku po drugiej stronie migawek zycia rozsiewa sie zapach przyleglej jesieni w jesiennym powrocie krajobraz mazistych wycinanek wkracza do pamieci skrycie |
sztorm wydziera morzu sklebione fale...
(Fot. Andrzej Kobos)
bezimienny list
|
zimny mur pomiedzy slowami milczacego dnia matowy papierowy skrawek niewyrazny we wspomnieniach wycinek nieobecnych imion przywolany przedluzeniem zamazane lustro pamieci odsloniete urokiem codziennosci nieme istnienie w rozkruszonym czasie |
w zakatku wspomnien
|
wypelnionym sekretami mlodosci twarze przechowuja odwrocone spojrzenia usmiech spelnionych nadziei cien kogos bliskiego gorzka prawde milosci wilgotnosc lez poszarpane sny zawiedzione obietnice... |
noce
|
przemyte deszczem porywane odchodza w bezradnej bezsennosci snuja sie w ciszy w niespodziewanym leku przywoluja sennosc |
zycie
|
sens trwania w szybkim przemijaniu nadzieja mlodosci na ograniczonym szlaku szereg mysli zapieczetowanych w slowach migawki z otwartej bramy do kresu szansa wedrowki do konca |
kamienie
|
pokryte mchem oniemiale stoja tam krzywe pochylone trwaja stuleciami ogromy smutku dzwigaja przeszlosc niewielkie malowidoczne zyja we wspomnieniu w wypisanych imionach wzywaja o pamiec |
poprzez arkusze
|
w moich wierszach slowa ujawniaja sie niespodziewane muskaja czyjas twarz drecza spokoj wrza nie posortowane tanczace litery przemieszczaja sie poprzez arkusze mysli bez powiazania zagubione probuja zatrzymac pospiech w slowach zapomnialam poslac do ciebie cisze |
zapomnialam poslac do ciebie cisze...
(Fot. Andrzej Kobos)
prosba
|
dotknij mnie nieznanym mi dotykiem slow, zawrzyj mnie w twoich rozmowach, odwroc moje zycie nie dla pozoru, odczytaj moje mysli, z tych przejrzystych narysuj przyszly czas, dotrzyj do mnie pragnieniem poprzez niespokojny swiat, obejmij mnie w tesknocie, przyjdz z niewiadomych stron i badz |
Moj drugi dom
|
Moj drugi dom jest na wygnaniu nie zamieszkalym domem bez adresu ojczyzna wspomnieniem echem glosow. Moj drugi dom jest niezrozumialym jezykiem krajem samotnosci poszukiwaniem historia fantazja snem. Moj drugi dom jest smuga przeszlosci spokojem uczuciem mysla slowem mowa. |
Wiersze i teksty Barbary Kobos Kaminskiej zamieszczone w Zwojach:
- Barbara Kobos Kaminska: Loppis w Lund, Zwoje 4/37, 2003
- Barbara Kobos Kaminska: Poprzez arkusze, Zwoje 4/37, 2003
- Barbara Kobos Kaminska: Drzewa na twoich fotografiach, Zwoje 4/37, 2003
- Barbara Kobos Kaminska: Na Kazimierzu roku 2003 w Krakowie, Zwoje 3/36, 2003
- Barbara Kobos Kaminska: Czas czasu (wybor wierszy), Zwoje 2/35, 2003
- Barbara Kobos Kaminska: Impresje (wybor wierszy), Zwoje 1/34, 2003
- Barbara Kobos Kaminska: Pamieci cieni, Zwoje 5/33, 2002
- Barbara Kobos Kaminska: Fatum mysli i slow, Zwoje 4/32, 2002
- Barbara Kobos Kaminska: Wariacje, Zwoje 3/31, 2002
- Barbara Kobos Kaminska: Mowa drzew, Zwoje 2/30, 2002
- Barbara Kobos Kaminska: Byc w pamieci (wybor wierszy), Zwoje 1/29, 2002
- Barbara Kobos Kaminska: Krople zycia (wybor wierszy), Zwoje 3/28, 2001
- Barbara Ewa Kaminska: Wiersze o Zagladzie - Shoah, Zwoje 2/27, 2001
- Barbara Ewa Kaminska: Wiersze, Zwoje 1/26, 2001
- Barbara Ewa Kaminska: Jesienne wiersze, Zwoje 5/25, 2000
- Barbara Ewa Kaminska: Toba, Zwoje 3/23, 2000
 |
 |
 |
 |
 |
|
 | |||||
Copyright © 1997-2003 Zwoje