ARTUR   LUNDKVIST

Z cyklu   Chinskie obrazy

MUR

Stalem na Wielkim Murze w pazdziernikowym wietrze. Kamien mial zmarszczki jak twarze starcow. Niebo na wskros bylo zamiecione przez wichure. Krzewy szarpaly sie i wyrywaly z korzeni. Drogi ciagnely sie miedzy gorskimi pasmami co spalone lezaly pod szarym dymem. Myslalem o burzowych nocach, ktore pozostawiaja przelamane stada wedrownych ptakow wokol muru. Myslalem o milionach ludzkiego zycia, tych milionach ludzkich lat, ktore pochlonal mur. Groza zmagala sie z potega i budowala mur. Zmagania byly tam nierzeczywiste jak wielki ziab, rany zaskakiwaly nim oni usmiercali, konie niespodzianie ryczac spadaly w dol urwiska. To, o co tlumy zmagaly sie bylo dalekie od nich, jak przywidzenie pod chmura. Z tomu wierszy Grynings trumpet och skymnings flöjt ("Trabka switu i flet zmroku"), 1983. z szwedzkiego przelozyla Barbara Kobos Kaminska, 2003

Copyright © 1997-2003 Zwoje