PROFESSOR H. NIEWODNICZANSKI
A Personal Appreciation
PETER E. HODGSON
I first met Professor Niewodniczański at the Rutherford Jubilee International Conference in Manchester in 1961, and at practically every subsequent conference (Padua 1962, Paris 1964, Antwerp 1965, Gatlinburg 1966, Tokyo 1967). His massive and imposing figure was at the centre of the proceedings.
Soon after the Manchester Conference some of his colleagues from Cracow, Adam Strzalkowski, Kasimir Grotowski and Andrew Budzanowski wrote to us enquiring if we would be interested in analysing in Oxford some of the experimental results on deuteron elastic scattering obtained with their own cyclotron. We were happy to do this and the results were subsequently published [1,2]. More recently some results on the elastic and inelastic scattering of alpha particles have also been analysed in Oxford [3,4].
An invitation to visit Cracow followed in 1963 and there I was able to see more clearly the magnitude of Professor Niewodniczanski's achievement. The Institute in Cracow was built largely through his efforts in the aftermath of the Second World War in spite of appalling difficulties. His pride in his Institute was evident and well-founded; in his office he kept a great book in which all visitors were invited to record their impressions, and over the years he accumulated the impressive number of heartfelt tributes to his work. He extended a warm welcome to the visitors to his Institute and encouraged the close collaboration between Oxford and Cracow that still endures, strengthened by mutual visits and meetings at conferences.
On a second visit in 1966 I was privileged with my wife to visit his holiday chalet in Bukovina and to enjoy once again his hospitality in a more informal way. Two years later he visited England and it was a particular pleasure to be able to welcome him to Oxford and to take him to dinner at Corpus Christi College in the company of Professor Hrynkiewicz who accompanied him.
On the wall of his office in Cracow there is a picture of the
young Niewodniczanski in the company of Rutherford at Cambridge. We in England
who know what he did to establish nuclear physics in Poland naturally think of
him as the Rutherford of Poland. His work for nuclear physics was in a heroic
scale and will endure into the future, but we will remember him first of all as
a kindly and benevolent friend.
P.E. Hodgson
- References:
- A. Budzanowski, L. Freindl, K. Grotowski, M.
Rzeszutko, M. Slapa, J. Szmider and P. E. Hodgson, Elastic Scattering and Total
Reaction Cross-Sections for the Interaction of 12.8 MeV Deuterons with 12C,
58Ni, 60Ni and 209Bi Nuclei, Nuclear Phys., 49
(1963) 144.
- H. Niewodniczański, J. Nurzynski, A. Strzalkowski, J.
Wilczynski, J. R. Rook and P. E. Hodgson, Elastic and Inelastic Scattering of
12.8 MeV Deuterons by 27Al and 28Si Nuclei, Nuclear Phys.,
55 (1964) 386.
- A. Budzanowski, A.D. Hill and P. E. Hodgson, The Elastic and Inelastic Scattering of 25 MeV Alpha Particles by 31P and 32S and 40Ca, Nuclear Phys., A117 (1968) 509.
First published in Acta Physica Polonica A38 (1970) 439
Dr. Peter E. Hodgson, before his retirement, for many years was Head of Nuclear Theory Group at the Nuclear Physics Laboratory, University of Oxford, Oxford, UK. He also was Lecturer at Corpus Christi College, Oxford University. He is the author of several monographic books on theory of nuclear reactions and author or co-author of numerous scientific publications in nuclear physics.
Under the Cracow-Oxford Collaboration, in the period 1973-1983, for more than five years I was privileged to work in Dr. Hodgson's Group, first as Research Associate and later Research Officer. Apart from his scientific and intellectual impact on me, I shall always cherish my memories of Peter's kindness, friendship and hospitality.
Andrew Kobos
PROFESSOR H. NIEWODNICZAŃSKI
Osobisty hołd
PETER E. HODGSON
Profesora Niewodniczańskiego spotkałem po raz pierwszy na Rutherford Jubilee International Conference w Manchester w roku 1961, a później praktycznie na każdej konferencji (Padwa 1962, Paryż 1964, Antwerpia 1965, Gatlinburg 1966, Tokio 1967). Jego masywna i górująca sylwetka była w centrum obrad.
Wkrótce po konferencji w Manchester kilku z jego kolegów z Krakowa, Adam Strzałkowski, Kazimierz Grotowski i Andrzej Budzanowski, napisało do nas z zapytaniem czy bylibyśmy zainteresowani przeanalizowaniem w Oxfordzie niektórych wyników eksperymentalnych otrzymanych przy pomocy ich cyklotronu. Zrobiliśmy to z zadowoleniem i wyniki te zostały następnie opublikowane [1,2]. Niedawno pewne inne wyniki dla elastycznego i nieelastycznego rozpraszania cząstek alfa zostały także zanalizowane w Oxfordzie. [3,4].
Pociągnęło to w roku 1963 zaproszenie mnie do odwiedzenia Krakowa i tam mogłem jaśniej zobaczyć ogrom osiągnięcia Profesora Niewodniczańskiego. Instytut w Krakowie został wybudowany przede wszystkim Jego wysiłkiem w rzeczywistości po drugiej wojnie światowej mimo przerażających trudności. Jego duma z Jego Instytutu była oczywista i dobrze zasłużona; w swoim gabinecie miał wielką księgę i wszyscy goście byli proszeni o utrwalenie w niej swych wrażeń. W ciągu lat uzbierał imponującą liczbę szczerych wyrazów uznania dla Jego pracy. Serdecznie witał gości w swoim Instytucie i popierał bliską współpracę między Krakowem a Oxfordem, która trwa nadal, umacniana przez wzajemne wizyty i spotkania na konferencjach.
Podczas mojej drugiej wizyty w roku 1966 miałem zaszczyt z moją żoną gościć w Jego domku wypoczynkowym w Bukowinie [Tatrzańskiej] i ponownie zaznać Jego gościnności w bardziej nieformalny sposób. W dwa lata później odwiedził on Anglię i było mi szczególnie przyjemnie móc witać go w Oxfordzie i gościć na kolacji w Corpus Christi College wraz z Profesorem Hrynkiewiczem, który Mu towarzyszył.
Na ścianie Jego gabinetu w Krakowie znajduje się fotografia
młodego Niewodniczańskiego w towarzystwie Rutherforda w Cambridge. W Anglii,
my, którzy wiemy ile zrobił On dla powstania fizyki jądrowej w Polsce, w
naturalny sposób uważamy go za Rutherforda Polski. Jego praca na rzecz fizyki
jądrowej była na skalę heroiczną i przetrwa w przyszłości, ale my
będziemy Go pamiętać przede wszystkim jako miłego i życzliwego przyjaciela.
P.E. Hodgson
- References:
- A. Budzanowski, L. Freindl, K. Grotowski, M.
Rzeszutko, M. Słapa, J. Szmider and P. E. Hodgson, Elastic Scattering and Total
Reaction Cross-Sections for the Interaction of 12.8 MeV Deuterons with 12C,
58Ni, 60Ni and 209Bi Nuclei, Nuclear Phys., 49
(1963) 144.
- H. Niewodniczański, J. Nurzyński, A. Strzałkowski, J.
Wilczyński, J. R. Rook and P. E. Hodgson, Elastic and Inelastic Scattering of
12.8 MeV Deuterons by 27Al and 28Si Nuclei, Nuclear Phys.,
55 (1964) 386
- A. Budzanowski, A.D. Hill and P. E. Hodgson, The Elastic and Inelastic Scattering of 25 MeV Alpha Particles by 31P and 32S and 40Ca, Nuclear Phys., A117 (1968) 509
Opublikowane w Acta Physica Polonica A38 (1970) 439
z angielskiego przełożył Andrzej Kobos
Dr. Peter E. Hodgson, przed przejściem na emeryturę, przez wiele lat był kierownikiem Nuclear Theory (Grupy Teorii Jądrowej) w Nuclear Physics Laboratory, University of Oxford, Oxford, UK. Był również wykładowcą w Corpus Christi College Uniwersytetu w Oxfordzie. Jest autorem kilku monograficznych książek o teorii reakcji jądrowych i autorem lub współautorem licznych naukowych publikacji w fizyce jądrowej.
W ramach współpracy Kraków-Oxford, w okresie 1973-1983, łącznie przez ponad pięć lat, miałem zaszczyt pracować w Grupie Dr. Hodgson'a, najpierw jako Research Associate a później Research Officer. Poza Jego naukowym i intelektualnym wpływem na mnie, na zawsze zachowam cenne mi wspomnienia uprzejmości, przyjaźni i gościnności Peter'a.
Andrzej Kobos
