ELA GALOCH
WŁAMANIE DO
(Wybór wierszy)
Włamanie do
|
Mój świat z trudnością przedziera się przez korytarze znajomych Mają zbyt mało marzeń w sobie bezbarwność jest u nich częstym gościem Zostawiają po sobie plany zapędzone w ślepe uliczki Trwają bardzo długo bezczynność tłumaczą wolnością wyboru stopniowo przeobrażają się w zarośnięte wyrobisko ich rozmowy coraz częściej ograniczają się do pochwały taniej bluzki i placka Tylko w snach nic ich nie powstrzymuje by z rozpuszczoną wyobraźnią pobiec do starego dworku – tak wyraźnie czują jego aromat jakby ustami dotykali kosza jabłek |
Mój przyjaciel Bruno Schulz
|
Nie mogę znaleźć pracy w naszym miasteczku bo bardziej szanuję człowieka niż luksusowe przedmioty stałam się wrogiem dla wielu skazali mnie na samotność nie ma kto zaprosić na łyk herbaty Tutaj trzeba mieć szerokie znajomości bo wykształcenie niewiele znaczy co z tego że pukam do różnych drzwi jedynie krwawią mi usta – nie umiem odkrywać kolan w najbardziej odpowiedniej chwili Jedynie poezja chroni mnie przed rzuceniem się z mostu albo podcięciem sobie żył Gdy piszę spotykam przyjaciela Bruno bezpiecznie prowadzi mnie przez brudne korytarze bloków ludzkie klatki podświadomości uczy na nowo chodzić po chodnikach jak po kocich łbach Wtedy niesiemy w słowie ptaka naprawiamy skrzywione krajobrazy miasteczka Tylko tak chronimy siebie |
Moja Europa
|
Już wiem to miasteczko jest niezniszczalne choć przesuwają się granice tolerancji Trwa w swojej skorupie nieczułości jak tysiącletni grzyb tylko ja zmieniam się więc iluzje odpadają ode mnie jak łuski tynku ze świeżo pomalowanych kamieniczek w rynku Tu Europa rodzi się pozornie choć wysoko powiewają flagi zjednoczonych narodów i wszędzie sadzi się kolorowe bratki ale szkolne uroczystości i plakaty nie otwierają zrozumienia w ludzkich głowach uwiązł zaścianek i poluje się na czarownice W takiej sytuacji niezręcznością staje się moja cywilizacja chociaż jeszcze zaprasza się mnie na chrzciny i pogrzeby Chciałabym być nowoczesną kobietą lecz bardziej przypominam wierzbę skazaną na wycięcie mam znajomych którzy tak ładnie zazdroszczą przyjaciół co z przyzwyczajenia tak siebie nazywają ich lęk zamienił się w mój wyrok – Przesądów nie da się usunąć jak butwiejących liści wciąż gryzą nienawiścią niczym graffiti na blokach |
Ela Galoch mieszka w Turku, woj. wielkopolskie, gdzie pracuje jako nauczyciel w Liceum Ogólnokształcącym. Interesuje się filozofią, komputerami, ma bliski kontakt z przyrodą. Jest laureatką prawie 30 konkursów literackich, w tym pierwszej nagrody w 43 Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim O Laur Czerwonej Róży, Gdańsk 2002.
Jej wiersze zostały opublikowane w kilkunastu antologiach i
almanachach poetyckich oraz w czasopismach ogólnopolskich i lokalnych.
Za książkę – debiutancki tomik poezji pt. Włamanie do (Zgorzelec 2002) otrzymała nagrodę literacką za debiut książkowy XI Nadnyskich Spotkań Literackich w Zgorzelcu w roku 2002.
