ELA GALOCH
WLAMANIE DO
(Wybor wierszy)
Wlamanie do
|
Moj swiat z trudnoscia przedziera sie przez korytarze znajomych Maja zbyt malo marzen w sobie bezbarwnosc jest u nich czestym gosciem Zostawiaja po sobie plany zapedzone w slepe uliczki Trwaja bardzo dlugo bezczynnosc tlumacza wolnoscia wyboru stopniowo przeobrazaja sie w zarosniete wyrobisko ich rozmowy coraz czesciej ograniczaja sie do pochwaly taniej bluzki i placka Tylko w snach nic ich nie powstrzymuje by z rozpuszczona wyobraznia pobiec do starego dworku – tak wyraznie czuja jego aromat jakby ustami dotykali kosza jablek |
Moj przyjaciel Bruno Schulz
|
Nie moge znalezc pracy w naszym miasteczku bo bardziej szanuje czlowieka niz luksusowe przedmioty stalam sie wrogiem dla wielu skazali mnie na samotnosc nie ma kto zaprosic na lyk herbaty Tutaj trzeba miec szerokie znajomosci bo wyksztalcenie niewiele znaczy co z tego ze pukam do roznych drzwi jedynie krwawia mi usta – nie umiem odkrywac kolan w najbardziej odpowiedniej chwili Jedynie poezja chroni mnie przed rzuceniem sie z mostu albo podcieciem sobie zyl Gdy pisze spotykam przyjaciela Bruno bezpiecznie prowadzi mnie przez brudne korytarze blokow ludzkie klatki podswiadomosci uczy na nowo chodzic po chodnikach jak po kocich lbach Wtedy niesiemy w slowie ptaka naprawiamy skrzywione krajobrazy miasteczka Tylko tak chronimy siebie |
Moja Europa
|
Juz wiem to miasteczko jest niezniszczalne choc przesuwaja sie granice tolerancji Trwa w swojej skorupie nieczulosci jak tysiacletni grzyb tylko ja zmieniam sie wiec iluzje odpadaja ode mnie jak luski tynku ze swiezo pomalowanych kamieniczek w rynku Tu Europa rodzi sie pozornie choc wysoko powiewaja flagi zjednoczonych narodow i wszedzie sadzi sie kolorowe bratki ale szkolne uroczystosci i plakaty nie otwieraja zrozumienia w ludzkich glowach uwiazl zascianek i poluje sie na czarownice W takiej sytuacji niezrecznoscia staje sie moja cywilizacja chociaz jeszcze zaprasza sie mnie na chrzciny i pogrzeby Chcialabym byc nowoczesna kobieta lecz bardziej przypominam wierzbe skazana na wyciecie mam znajomych ktorzy tak ladnie zazdroszcza przyjaciol co z przyzwyczajenia tak siebie nazywaja ich lek zamienil sie w moj wyrok – Przesadow nie da sie usunac jak butwiejacych lisci wciaz gryza nienawiscia niczym graffiti na blokach |
Ela Galoch mieszka w Turku, woj. wielkopolskie, gdzie pracuje jako nauczyciel w Liceum Ogolnoksztalcacym. Interesuje sie filozofia, komputerami, ma bliski kontakt z przyroda. Jest laureatka prawie 30 konkursow literackich, w tym pierwszej nagrody w 43 Ogolnopolskim Konkursie Poetyckim O Laur Czerwonej Rozy, Gdansk 2002.
Jej wiersze zostaly opublikowane w kilkunastu antologiach i
almanachach poetyckich oraz w czasopismach ogolnopolskich i lokalnych.
Za ksiazke – debiutancki tomik poezji pt. Wlamanie do (Zgorzelec 2002) otrzymala nagrode literaca za debiut ksiazkowy XI Nadnyskich Spotkan Literackich w Zgorzelcu w roku 2002.
