ZDZISŁAW DRZEWIECKI
WYMIARY MAGICZNE
Wybór wierszy
* * *
|
rozbiegły się moje konie we wszystkie świata strony w lasy bujne i ciemne w dzieciństwa jasne ikony matka z chustą na głowie z dniem się brata przy studni spogląda z troską w krajobraz za którym tętent koni mych dudni ojciec chodzi po sadzie rwie jabłka do kapelusza rżą spłoszone konie jak jego zbolała dusza śpiew mój się niesie cicho ciepłą czerwcową nocą wracają konie do studni i w sadzie ptaki płoszą |
* * *
|
rozkołysała się we mnie samotność skazana na długie wieczory i puste krzesło po drugiej stronie stołu wyciągam z szuflady rozmaite drobiazgi fotografie zasuszoną koniczynę listy koraliki pamięci drobiny w galaktyce codzienności coraz cichsze to życie kilka dat od czasu do czasu celebrowanych odświętną koszulą i czystą wódką jest okazją by spojrzeć w dno lustra |
* * *
|
i znów powracam w strony mi bliskie jakbym z najgłębszej nocy wracał przywitam się ze wszystkimi lecz poznam już chyba niewielu tylko nieliczni też pewnie pamiętają moje imiona i znaki które po sobie zostawiłem na brzozowych korach i w ludzkich sercach co słabnącym żarem tlą się jeszcze niczym owinięte dłonią latarenki papierosów ile pięknie cyzelowanych kłamstw wykwitnie na naszych ustach będziemy się poruszać po kruchym lodzie przeszłości trzeba będzie mocno uważać żeby się tylko nie zranić nawzajem żeby nie wypomnieć chwili słabości co przeszyje nasze wątłe ciała niczym zimne ostrze noża wiec nim świt powiekę nocy podniesie zgarnę resztki nieskładnych wspomnień i ruszę nie jakbym w dzień wchodził ale w sam środek najgłębszej nocy |
* * *
|
stary wuj Tomasz przez całe swoje życie wierzył że zbuduje ogromną łódź zabierze nas wszystkich i uwolni od tarczy zegara wychodząc przed dom wpatrywał się w niebo mówił że wygląda sprzyjających wiatrów bardzo chciał być kapitanem Noe oprócz marzeń miał wuj jeszcze jedną pasję – gołębie osobiście je doglądał i nawet ciotka Agata miała surowo zakazane dokarmianie ptactwa przez całe lato w cieniu ogrodowej jabłoni grał wuj w karty z bednarzem z sąsiedztwa co jakiś czas dyskretnie spoglądając w niebo uśmiechał się wówczas tajemniczo i chyba tylko ciotka potrafiła dojrzeć w jego oczach błysk taki jak w czasach gdy przynosił jej pierwsze kwiaty i wydeptywali tylko sobie znane ścieżki na wiosennych łąkach wieczorami wuj sprawiał wrażenie jakby się modlił ale chyba nie wierzył w Chrystusa któregoś dnia dłużej niż zwykle wpatrywał się w niebo już pora rzekł i nim słońce ugrzęzło za lasem odpłynął – bez nas |
Modlitwa
|
za nasze grzechy małe i duże za wiarę naszą i zwątpienie ocal nas Panie podnieś z kolan spraw byśmy już nie byli cieniem za nasze śmieszne uwikłanie w splot zdarzeń szarych i codziennych ocal nas Panie spraw abyśmy więcej nie byli bezimienni za ucieczkę w błysk marzenia co choć na chwilę pozwoli śnić ocal nas Panie przed ironią nikomu z nas nie pozwól drwić za nasze ścieżki poplątane gdy tyle różnych dróg do sedna ocal nas Panie przed zatratą i słowem dobrym nas pojednaj |
* * *
|
kiedy stopnieją już śniegi córeczko kiedy stopnieją śniegi i dzień będzie się złocił w coraz wyższym świetle pokażę ci jak na łące motyl trzepoce się w tęczy pokażę ci jak kropla deszczu źdźbło trawy dźwiga na chwałę wszechświata pokażę ci jeszcze jak ptaki czytać i gwiazd ci pokażę odwieczne biegi niech no tylko stopnieją śniegi córeczko niech no tylko stopnieją śniegi |
Zdzisław Drzewiecki |
Zdzisław Drzewiecki (ur.1959) jest nauczycielem w Białym
Borze w woj. Zachodniopomorskim. Opublikował następujące zbiory poetyckie: Chwila za drzwiami (1985),
Płakali przeze mnie (1989), Będziesz zbierać kwiaty (1991), Drewniany księżyc
(2000), Przetrwamy i tę zimę (2001).
O swoim rozumieniu funkcji poezji mówi: Bez słowa poezji nie mamy dostępu do początków i źródeł naszej osoby. Początki i źródła czegokolwiek tkwią w nieskończoności i same są nieskończonością. Nieskończoność nie jest dostępna inaczej niż poprzez znak, a znakiem najdoskonalszym jest słowo. Poezja sprawia, że realnemu światu nadajemy wymiar magiczny. To pozwala nam zajrzeć światu pod podszewkę, pozwala przenieść się w świat mitycznych osobliwości. |
|
Prezentacja twórczości Zdzisława Drzewieckiego (w wersjach
polskiej i angielskie) dostępna jest pod adresem:
http://strony.wp.pl/wp/popielisko/poeci/str/start06.html | |
