• po polsku

• in English

WALDEMAR   KONTEWICZ

	PODŁOGĄ
POD

Jadwidze R. "Wszelkie ciało jest jak trawa, a cały wdzięk jego – jak polnego kwiatu. Trawa usycha, więdnie kwiat, gdy na nie wiatr Pana powieje."                                                 Izajasz 40: 7-8 Stolarstwo to szacowny zawód Sam Joszua był cieślą tęgim Choć poza krzyżem nie przetrwały Żadne inne drewniane artefakty Przynamniej raz w życiu Każdy z nas bierze młotek i kilka gwoździ Aby przybić swój ziemski byt na amen Albo łupnąć w palec przez pomyłkę Skaleczyłem oba kciuki Gdy zrywałem drewnianą podłogę W domu z czerwonej cegły Który kupiłem od wdowy Po kanadyjskim żołnierzu poległym W francuskiej Normandii w 1944 roku Kiedy usuwałem jesionowe klepki Spod kłębów kurzu i spiralnych ostrużyn Wychynął fioletowy wiersz Pisany chemicznym ołówkiem Niczym średniowieczny palimpsest: Wiosna do Toronto nie chce przyjść w tym roku Nawet wiewiórki nie kradną cebulek tulipanów Angielski orzech Posadzony przez ojca po Pierwszej Wojnie Ociąga się w szarym kolorze kruchych konarów Zieleni na lekarstwo życia jakby mniej każdego dnia Zakładamy podłogę z sąsiadem Który wywija młotkiem i laubzegą jak poeta piórem Obydwaj mamy wiosenne karty poborowych (Gianmarco – nasz listonosz żartuje że teraz "Hitler kaput!") Moja młoda żona jest brzemienna jak pączek róży I jest mi jej żal Ciekaw jestem mojego pierwszego Nienarodzonego dziecka wciąż spóźnionej wiosny i co wyrośnie ze źrebaka który biega po łąkach za domem wierzgając kopytami mocniej niż parowóz czerwonym tłokiem Wyjeżdżam tam skąd wracają nieliczni Prosi się odkrywcę tego wiersza O złożenie hołdu życiu John Colbourne Toronto, Bloor Street West Kanadyjski szeregowy Idący na wojnę w 1944 roku Której nigdy nie sprowokował Z kuzynem z Polski który wywija młotkiem Niczym poeta palcami po klawiaturze komputera Zakładamy nowe klepki w domu z czerwonej cegły Który sprzedajemy młodemu Rosjaninowi – Emigrantowi z bablowskiej Odessy Odnajduję w rupieciach osnutych grubą pajęczyną Chemiczny ołówek zatemperowany na sztorc Ślinię go z wprawą niczym wzięty rzemieślnik I inkrustuję kilka słów na dębowym legarze Dźwigającym nową podłogę: Po zamachu na całą ludzkość I wymordowaniu potomków Joszuy Wiosna nie przyjdzie tak szybko Angielski orzech w ogrodzie Trzeszczy ze starości Ludzie szukają połączenia Komputerowego z Hadesem Źrebaki wierzgają kopytami w ZOO A człowiek zastanawia się Jak jeszcze inaczej można zniszczyć życie Niż bombą atomową w Hiroszimie I Cyklonem B w Auschwitz Parowozy wyjechały do muzeum Zielone łąki kwitną w kolorowych książkach Zapach siana na ostrewkach pozostał W wspomnieniach z polskich Bieszczad Prosi się odkrywcę tego wiersza O złożenie hołdu życiu Waldemar K. Miłujący pokój w 2002 roku Na Bloor Street West W Toronto Ostatnie uderzenia młotkiem W stalowe hełmy gwoździ I dębowe klepki będą ścierać się Do następnej przeprowadzki

WALDEMAR   KONTEWICZ

	THE FLOOR
UNDER

To Jadwiga R. "All men are like grass, and all their glory is like the flowers of the field. The grass withers and the flowers fall, because the breath of the LORD blows on them."                                                                Isaiah 40: 7-8 Carpentry has been a renowned profession for centuries Even Joshua was a distinguished carpenter However his only woodwork that has survived Is the Cross At least once in our life time Everyone of us takes a hammer and nails To fasten our life for God Or to miss and hit a finger by accident I cut both of my thumbs Tearing down a hardwood floor It was in my red brick house Which I bought from a widow Of a Canadian soldier Who was killed in Normandy France in 1944 I was removing the aspen boards When all of a sudden from under the clouds of dust And spiral shavings emerged a violet poem As if an ancient palimpsest Written with a carpenter's pencil: Spring doesn't want to come to Toronto this year Even the squirrels don't steal tulip bulbs The fragile English walnut Planted by my father right after the First World War Is getting lazy in its grey colors of branches There is no green around here and less life every day We are installing a hardwood floor in my house with the neighbour Who swings his hammer and saw as a poet his pen Both of us just got the army's recruiting letters (Gianmarco – our mailman tells us: "Now, Hitler kaput!") My young wife is pregnant and looks like a plump rose I feel sadness looking at her And I am anxious to see my first unborn child I am anticipating this year spring And I cannot wait what is going to become of the pony out there On the pasture that kicks his hoofs as strong as a train I am going to the place From where not too many return Whoever is going to find this poem is asked To say: "Life is hard but beautiful" John Colbourne Etobicoke, Bloor Street West Canadian Private Going to the war Which he didn't provoke In our red brick house we put new oak boards With my Polish cousin who swings his hammer As a poet his fingers on a computer keyboard A Russian immigrant from Isaac Babel's Odessa Wants to buy my place In a junk box covered with dense cobweb I found the carpenter's pencil now dull As a reliable craftsman I sharpen the pencil And write some words on a knotty four by four That supports the floor: After the assassination attempt on the entire humanity And after the slaughtering of Joshua's descendants Spring is not going to come very quickly The English walnut in a garden Creaks in its heavy age People look for virtual connections to ancient Hades Little ponies kick their hoofs in Zoos And man thinks hard of How to kill in a more efficient way than With the atomic bomb in Hiroshima Or with Zyklon B gas in Auschwitz Trains departed to museums Green pastures bloom only in colour books And the smell of haystacks remains In my memories of Polish lowlands Whoever is going to find this poem is asked To say: "Life is hard but beautiful!" Waldemar K. Loving peace in 2002 On Bloor Street West In Etobicoke The last pounding of the hammer On the steel helmets of the nails And the oak boards will have time to wear out Until the next move

                                                                                                       English copy-editing Karolina Kontewicz

Copyright © 1997-2007 Zwoje