• po polsku

• in English

WALDEMAR   KONTEWICZ

	PODLOGA
POD

Jadwidze R. "Wszelkie cialo jest jak trawa, a caly wdziek jego – jak polnego kwiatu. Trawa usycha, wiednie kwiat, gdy na nie wiatr Pana powieje."                                                 Izajasz 40: 7-8 Stolarstwo to szacowny zawod Sam Joszua byl ciesla tegim Choc poza krzyzem nie przetrwaly Zadne inne drewniane artefaksy Przynamniej raz w zyciu Kazdy z nas bierze mlotek i kilka gwozdzi Aby przybic swoj ziemski byt na amen Albo lupnac w palec przez pomylke Skaleczylem oba kciuki Gdy zrywalem drewniana podloge W domu z czerwonej cegly Ktory kupilem od wdowy Po kanadyjskim zolnierzu poleglym W francuskiej Normandii w 1944 roku Kiedy usuwalem jesionowe klepki Spod klebow kurzu i spiralnych ostruzyn Wychynal fioletowy wiersz Pisany chemicznym olowkiem Niczym sredniowieczny palimpsest: Wiosna do Toronto nie chce przyjsc w tym roku Nawet wiewiorki nie kradna cebulek tulipanow Angielski orzech Posadzony przez ojca po Pierwszej Wojnie Ociaga sie w szarym kolorze kruchych konarow Zieleni na lekarstwo zycia jakby mniej kazdego dnia Zakladamy podloge z sasiadem Ktory wywija mlotkiem i laubzega jak poeta piorem Obydwaj mamy wiosenne karty poborowych (Gianmarco – nasz listonosz zartuje ze teraz "Hitler kaput!") Moja mloda zona jest brzemienna jak paczek rozy I jest mi jej zal Ciekaw jestem mojego pierwszego Nienarodzonego dziecka wciaz spoznionej wiosny i co wyrosnie ze zrebaka ktory biega po lakach za domem wierzgajac kopytami mocniej niz parowoz czerwonym tlokiem Wyjezdzam tam skad wracaja nieliczni Prosi sie odkrywce tego wiersza O zlozenie holdu zyciu John Colbourne Toronto, Bloor Street West Kanadyjski szeregowy Idacy na wojne w 1944 roku Ktorej nigdy nie sprowokowal Z kuzynem z Polski ktory wywija mlotkiem Niczym poeta palcami po klawiaturze komputera Zakladamy nowe klepki w domu z czerwonej cegly Ktory sprzedajemy mlodemu Rosjaninowi – Emigrantowi z bablowskiej Odessy Odnajduje w rupieciach osnutych gruba pajeczyna Chemiczny olowek zatemperowany na sztorc Slinie go z wprawa niczym wziety rzemieslnik I inkrustuje kilka slow na debowym legarze Dzwigajacym nowa podloge: Po zamachu na cala ludzkosc I wymordowaniu potomkow Joszuy Wiosna nie przyjdzie tak szybko Angielski orzech w ogrodzie Trzeszczy ze starosci Ludzie szukaja polaczenia Komputerowego z Hadesem Zrebaki wierzgaja kopytami w ZOO A czlowiek zastanawia sie Jak jeszcze inaczej mozna zniszczyc zycie Niz bomba atomowa w Hiroszimie I Cyklonem B w Auschwitz Parowozy wyjechaly do muzeum Zielone laki kwitna w kolorowych ksiazkach Zapach siana na ostrewkach pozostal W wspomnieniach z polskich Bieszczad Prosi sie odkrywce tego wiersza O zlozenie holdu zyciu Waldemar K. Milujacy pokoj w 2002 roku Na Bloor Street West W Toronto Ostatnie uderzenia mlotkiem W stalowe helmy gwozdzi I debowe klepki beda scierac sie Do nastepnej przeprowadzki

WALDEMAR   KONTEWICZ

	THE FLOOR
UNDER

To Jadwiga R. "All men are like grass, and all their glory is like the flowers of the field. The grass withers and the flowers fall, because the breath of the LORD blows on them."                                                                Isaiah 40: 7-8 Carpentry has been a renowned profession for centuries Even Joshua was a distinguished carpenter However his only woodwork that has survived Is the Cross At least once in our life time Everyone of us takes a hammer and nails To fasten our life for God Or to miss and hit a finger by accident I cut both of my thumbs Tearing down a hardwood floor It was in my red brick house Which I bought from a widow Of a Canadian soldier Who was killed in Normandy France in 1944 I was removing the aspen boards When all of a sudden from under the clouds of dust And spiral shavings emerged a violet poem As if an ancient palimpsest Written with a carpenter's pencil: Spring doesn't want to come to Toronto this year Even the squirrels don't steal tulip bulbs The fragile English walnut Planted by my father right after the First World War Is getting lazy in its grey colors of branches There is no green around here and less life every day We are installing a hardwood floor in my house with the neighbour Who swings his hammer and saw as a poet his pen Both of us just got the army's recruiting letters (Gianmarco – our mailman tells us: "Now, Hitler kaput!") My young wife is pregnant and looks like a plump rose I feel sadness looking at her And I am anxious to see my first unborn child I am anticipating this year spring And I cannot wait what is going to become of the pony out there On the pasture that kicks his hoofs as strong as a train I am going to the place From where not too many return Whoever is going to find this poem is asked To say: "Life is hard but beautiful" John Colbourne Etobicoke, Bloor Street West Canadian Private Going to the war Which he didn't provoke In our red brick house we put new oak boards With my Polish cousin who swings his hammer As a poet his fingers on a computer keyboard A Russian immigrant from Isaac Babel's Odessa Wants to buy my place In a junk box covered with dense cobweb I found the carpenter's pencil now dull As a reliable craftsman I sharpen the pencil And write some words on a knotty four by four That supports the floor: After the assassination attempt on the entire humanity And after the slaughtering of Joshua's descendants Spring is not going to come very quickly The English walnut in a garden Creaks in its heavy age People look for virtual connections to ancient Hades Little ponies kick their hoofs in Zoos And man thinks hard of How to kill in a more efficient way than With the atomic bomb in Hiroshima Or with Zyklon B gas in Auschwitz Trains departed to museums Green pastures bloom only in colour books And the smell of haystacks remains In my memories of Polish lowlands Whoever is going to find this poem is asked To say: "Life is hard but beautiful!" Waldemar K. Loving peace in 2002 On Bloor Street West In Etobicoke The last pounding of the hammer On the steel helmets of the nails And the oak boards will have time to wear out Until the next move

                                                                                                       English copy-editing Karolina Kontewicz

Copyright © 1997-2002 Zwoje