OSCAR LEVERTIN
NA ŻYDOWSKIM CMENTARZU W PRADZE
|
Nie kładź kwiatów, szarf ani wstęg na nagrobku u ich nóg, nie zielone wieńce wręczało im życie lecz kamień. Na grobowcu połóż kamień! Tak czynili przodkowie, ci których gnano z kraju do kraju w drwinach i wstydzie i przez stulecia, co nigdy nie dniały, jęk getta porażał swe plemię. Tam, umęczony mógł zasnąć od bezdomnej tułaczki ścieżką ostów, a strapione serce ostatecznie ustać od szyderstw innych i własnego płaczu, tam z nie dotrzymanej obietnicy zmarli spokój osiągnęli czysty. Nie kwiaty połóż na znak miłości na nagrobku, nie zieleń. Połóż kamień! Z szwedzkiego przełożyła |
Stary Cmentarz Żydowski w Pradze-Josefovie, 1972.
(fot. Andrzej Kobos)
Oscar Levertin (1862-1906), szwedzki pisarz pochodzenia żydowskiego. Jako liryk debiutował tomikiem Legender och visor (Legendy i pieśni) w roku 1891. Już wtedy pokazał swój własny styl: melodyjne, melancholijne, wypełnione fantazją wersy o kulturowo-historycznym tle oraz miłość i śmierć jako główne tematy. Wydał zbiór poezji oraz powieści, nowele i zbiór esejów; m.in. Poeci i marzyciele i Postacie szwedzkie. Od roku 1897 był krytykiem literackim w sztokholmskiej gazecie Dagens Nyheter (Nowości dnia); w latach 1894-1897 wykładowca filozofii na uniwersytecie, a od 1899 profesorem filozofii na uniwersytecie w Stockholmie.
Wiersz ten Levertin napisał w roku 1890, po wędrówce po
żydowskim cmentarzu w Pradze-Josefovie.
 |
 |
 |
 |
 |
|
 | |||||
Copyright © 1997-2007 Zwoje