Z literackiej spuścizny po Poetce przysłał mi ten wiersz do Zwojów Pan Wiktor Dłuski. Bardzo Mu za za to dziękuję. (AMK)
JOANNA POLLAKÓWNA
Ostatnia choroba
|
Żmudnie ten nowy ląd odkrywasz w sobie. Nie oswoisz go nigdy, bo nie jest mieszkalny. Domu tu nie rozkładaj a tylko z mozołem wbijaj Krzyż - uścisk skrzyżowanych pali. I patrz weń. Patrz aż światłem się zapali. 10 maja 2002 |
Wiersze Joanny Pollakówny i teksty z nią związane zamieszczone w Zwojach:
- Joanna Pollakówna: Proch, Zwoje 6/19, 1999
- Joanna Pollakówna: Stosunki ze światem, Zwoje 2/22, 2000
- Joanna Pollakówna: Poezje, Zwoje 4/32, 2002
- Joanna Pollakówna: Źródła zachwytu, Zwoje 4/32, 2002
- Joanna Pollakówna: Ostatnia choroba, Zwoje 5/33, 2002
- Jan Zieliński: Wnętrze skorupki, Zwoje 4/32, 2002
 |
 |
 |
 |
 |
|
 | |||||
Copyright © 1997-2007 Zwoje