JULIAN   KORNHAUSER







STARA   BÓŻNICA


Cicho
pusto
złoty świecznik błyszczy
jak oko lisa

niewidzialny rebe
śpiewa beztrosko
jego śpiew unosi się powoli
jak dym

pejsaty chłopiec
jingł wus mot em ungeszlugn
śmieje się z obrazu
wyciera krople krwi z czoła

moi dziadkowie
kiwają do mnie z bimy
jeszcze nie wiedzą że im korona
spadnie na głowę

przykryty talesem
ze srebrną atarą na ustach
krzyczę
wołam
ale nikt mnie nie słyszy

ulica Szeroka
jest coraz węższa

nie przecisnę się tędy już nigdy.





Stara Synagoga w Krakowie przy ul. Szerokiej.
Koniec XIV w. (gotyk).     (fot. Andrzej Kobos)





Julian Kornhauser, ur.1946, poeta, eseista, prozaik, krytyk literacki i tłumacz. Jest autorem wielu tomików wierszy, m.in. Nastanie święto dla leniuchów (1972), W fabrykach udajemy smutnych rewolucjonistów (1973), Zabójstwo (1973), Stan wyjątkowy (1978), Zjadacze kartofli (1978), Zasadnicze trudności (1979), Każdego następnego dnia (1981), Tyle rzeczy niezwykłych. Wiersze dla Agatki (1981), Hurrrraa! (1982), Inny porządek: 1981-1984 (1984), Za nas, z nami (1985), Kamyk i cień (1996), Było minęło (2001); powieści Kilka chwil (1975), Stręczyciel idei (1980), Dom, sen i gry dziecięce. Opowieść sentymentalna (1995) oraz esejów i prac krytyczno-literackich Świat nie przedstawiony (razem z Adamem Zagajewskim, 1974), Światło wewnętrzne (1984), Międzyepoka. Szkice o poezji i krytyce (1995), Postscriptum: notatnik krytyczny (1999), Uśmiech Sfinksa. O poezji Zbigniewa Herberta (2001). Jest laureatem kilku nagród: Fundacji im. Kościelskich, Nagrody im. Andrzeja Bursy i Europejskiej Nagrody Poetyckiej za rok 1989. Jest profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego.









Copyright © 1997-2007 Zwoje