Zwoje (The Scrolls) 4 (32), 2002

JULIAN KORNHAUSER

STARA BOZNICA

Cicho
pusto
zloty swiecznik blyszczy
jak oko lisa

niewidzialny rebe
spiewa beztrosko
jego spiew unosi sie powoli
jak dym

pejsaty chlopiec
jingl wus mot em ungeszlugn
smieje sie z obrazu
wyciera krople krwi z czola

moi dziadkowie
kiwaja do mnie z bimy
jeszcze nie wiedza ze im korona
spadnie na glowe

przykryty talesem
ze srebrna atara na ustach
krzycze
wolam
ale nikt mnie nie slyszy

ulica Szeroka
jest coraz wezsza

nie przecisne sie tedy juz nigdy.

Stara Synagoga w Krakowie przy ul. Szerokiej.
Koniec XIV w. (gotyk). (fot. Andrzej Kobos)

Julian Kornhauser, ur.1946, poeta, eseista, prozaik, krytyk literacki i tlumacz. Jest autorem wielu tomikow wierszy, m.in. Nastanie swieto dla leniuchow (1972), W fabrykach udajemy smutnych rewolucjonistow (1973), Zabojstwo (1973), Stan wyjatkowy (1978), Zjadacze kartofli (1978), Zasadnicze trudnosci (1979), Kazdego nastepnego dnia (1981), Tyle rzeczy niezwyklych. Wiersze dla Agatki (1981), Hurrrraa! (1982), Inny porzadek: 1981-1984 (1984), Za nas, z nami (1985), Kamyk i cien (1996), Bylo minelo (2001); powiesci Kilka chwil (1975), Streczyciel idei (1980), Dom, sen i gry dzieciece. Opowiesc sentymentalna (1995) oraz esejow i prac krytyczno-literackich Swiat nie przedstawiony (razem z Adamem Zagajewskim, 1974), Swiatlo wewnetrzne (1984), Miedzyepoka. Szkice o poezji i krytyce (1995), Postscriptum: notatnik krytyczny (1999), Usmiech Sfinksa. O poezji Zbigniewa Herberta (2001). Jest laureatem kilku nagrod: Fundacji im. Koscielskich, Nagrody im. Andrzeja Bursy i Europejskiej Nagrody Poetyckiej za rok 1989. Jest profesorem Uniwersytetu Jagiellonskiego.