LESZEK DŁUGOSZ
Jan Vermeer: Młoda kobieta czytająca list, Rijksmuseum, Amsterdam.
|
To prawie wyczuwalne : - Puls twojej dłoni w kopercie którą trzymam Zamaszystość liter Pośpiech linijek - kroki co w moją pobiegły stronę ? Profil domyślny Oddech słyszalny - znad ekranu kartki... Tak, jednak listy wolę ! - Nie jakieś faksy internety Może i dla przyczyny, dla tej samej Dla której, z antykwariatu, gdybym mógł Nie z supersamu, brałbym rzeczy Ach staroświecka rewerencjo ! Epistolarna kokieterio (Te - wielokropków spojrzenia powłóczyste...) "W odpowiedzi na pismo Łaskawej Pani Najmilszy Najmilejsza moja Wielce Umiłowani" A potem w głębokościach nocy Wnikliwe jeszcze studiowanie Proporcji : "Trzy piąte to konwenans ? Dwie piąte prawdy Czy odwrotnie ? - A j e ś l i t o j e s t w s z y s t k o ?..." A jednak listy Zdecydowanie ! Fakt, że zaoczne to spotkania Lecz – poza tymi z dotykalnej prawdy Te są najbardziej Już "niemal niemal" urzeczywistniane - Realność barykady wznosi Kłody pod stopy Prawdopodobieństwu rzuca A mimo to patrz : - Nerwy i wzruszenie twoje W tej części świata, z pismem mam Na stole ? - Jednak listy przedkładam Nawet że można Jak na posłańcu wroga, wziąć odwet Zniszczyć zdeptać Przez okno wyrzucić - Rozczulić się Do policzka przytknąć ? W dłoni ukołysać z koperty wyjęte Żywe powietrze z twojej okolicy ? Poza tym Wyobraźnię mą roztkliwia Nawet nie mozół listonosza - Wizje połączeń transoceanicznych To one raczej - ludek dzielny - Skrzaty, w czarodziejskie zbrojne znaczki (I niewidzialne w czas niepogody parasole pelerynki) To one raczej – listy W mej wyobraźni zwyciężają - Gdy kwarantannę w skrzynkach wpierw odbywszy W świątyniach poczty potem - na drogę ostateczną stemplem namaszczone Rzucają się na oślep W bezdroża, w słoty i w spiekoty Aby - planetę ziemską (bywa) okrążywszy Bez siły w końcu paść pod drzwiami U kresu przeznaczenia - Gdzie adresat mieszka To tylko zdolne jeszcze szepnąć : "Jesteśmy ! Przysyła mnie pani Iks Igrek mnie poleca..." A ja ? Świadomy hipokryzji, do oczu je podnosząc Właściwie komu mówię ?... - D z i ę k i ! Świat dzięki Bogu, wbrew obawom Jednak istnieje - oto Awizo mi przysyła - Być może ma swe dalsze plany ? - I względem mnie zamiary jakieś jeszcze? |
 |
 |
 |
 |
|
 | ||||