O   NACJONALISTACH

RYSZARD   KAPUŚCIŃSKI

Pierwsza - to brak skromności. Nacjonalista jest nadętym pyszałkiem, rozpiera go chorobliwa duma. Brak zupełny pokory, niemożność uznania, że ktoś inny (tj. innej narodowości) może być lepszy, bardziej wartościowy. Powiedzcie nacjonaliście, aby posypał sobie głowę popiołem - zwymyśla was. Ten gest pokory potraktuje jako atak na "swój naród"; okazać pokorę, to w jego rozumieniu ustąpić, a jedną z głównych cech nacjonalisty jest właśnie jego pryncypialna nieustępliwość.

Druga cecha - to prowincjonalizm mentalny, skansenowy charakter tej mentalności, brak ciekawości świata, niechęć, aby choć trochę ten świat poznać i coś z niego zrozumieć. Całym światem nacjonalisty jest właśnie jego prowincja, jego zaścianek, podwórko. Obszar szczelnie zamknięty, otoczony murem, za którego granicami nic już nie ma (nic i nikogo - poza wrogami).

Jeszcze o nacjonalizmie:

• w świecie współczesnym tendencje do dezintegracji są silniejsze niż tendencje do integracji;

• razem z dezintegracją występuje tendencja do zamykania się we własnych etnosferach, do zasklepiania w osobnych niszach etnicznych;

• ów proces światowej bałkanizacji dokonuje się w atmosferze rosnącej podejrzliwości, nietolerancji, wrogości, chęci zapanowania jednych nad drugimi.

  Lapidarium III

  
  
  Teksty Ryszarda Kapuścińskiego zamieszczone w Zwojach:
  • Ryszard Kapuściński: Ten, który nie samym chlebem, Zwoje 2/27, 2001
    
  
  
  
  Copyright © 1997-2007 Zwoje