WIESŁAW JANUSZ MIKULSKI
|
w ziemię czasu rozoraną pługiem ciszy wyrównaną bronami snu rzucam ziarna aby wzrosły deszcz im nieba daje siły słońce wzrost rozorane moje skiby snem wzruszona ziemia |
|
chodzę wśród mgły we mgle są ludzie domy i drzewa stoją we mgle zasnął w jej zaspach słoneczny budzik leży w chmurach cały we śnie stoję wśród mgieł przed siebie patrzę mgła mnie złączyła z niebem jak mur na prawo patrzę na lewo patrzę nic w mgle nie widzę prócz mgieł i chmur ... |
|
Noc rozkłada ramiona chmur na niebie zakłada srebrne korale gwiazd oczarowana księżycem tańczy wiruje a my wpatrzeni w ich miłość nie możemy spać |
 |
 |
 |
 |
|
 | ||||