WIESLAW JANUSZ MIKULSKI
|
w ziemie czasu rozorana plugiem ciszy wyrownana bronami snu rzucam ziarna aby wzrosly deszcz im nieba daje sily slonce wzrost rozorane moje skiby snem wzruszona ziemia |
|
chodze wsrod mgly we mgle sa ludzie domy i drzewa stoja we mgle zasnal w jej zaspach sloneczny budzik lezy w chmurach caly we snie stoje wsrod mgiel przed siebie patrze mgla mnie zlaczyla z niebem jak mur na prawo patrze na lewo patrze nic w mgle nie widze procz mgiel i chmur ... |
|
Noc rozklada ramiona chmur na niebie zaklada srebrne korale gwiazd oczarowana ksiezycem tanczy wiruje a my wpatrzeni w ich milosc nie mozemy spac |
 |
 |
 |
 |
|
 | ||||