
|
jak zatrzymac cisze wyciagnietej dloni usmiechu dobroci gdzie serce boli rose na spieczonej duszy droge spadajacego jesienia liscia |

|
jak spozniona mrowka wracam do mrowiska czasem wiatr zahaczy o mnie (dobrze ze dzisiaj lekki) i niby takie to proste kochac i umiec przebaczac czemu mialbym nie cieszyc sie szczesciem chocby nie moim bylo wlasnie ksiezyc pluska sie w stawie przed dalsza wedrowka on tez nie chce cierpiec za wszystkich |

|
z plataniny drzew porannych wyrywa sie krwiste slonce slychac werbel dzieciola galezie sypia srebrne iskry zaspana wiewiorka chucha mrozem szczypiacym w uszy kontempletuje swiezy pejzaz malowany bialym puchem |

fot. Andrzej Kobos

|
uniemozliwiono mi dluzszy kontakt z zapachem akacji cos wbija swe zadlo w najmniejsza kropelke rosy usmiechnieta przyjaznie i wszystko musi sie strescic w niesmialych probach a w najdalszym spojrzeniu zostaje ulubiony pejzaz w cierniach czyjs glos trzyma mnie w pol rozdarcia uwieczniajac swoj cien przed usypiskiem kamieni |

|
patrzac z przenikliwoscia na przestarzaly trotuar bala sie - nadszedl juz przeczytal list opada ja szelestem lisc za lisciem z galezi wystawionych na widok pogody oblepionych gniazdami subiektywnych prawd powiedziala sobie nie musisz sie zmuszac do kochania ciszy falszywych powrotow na loze odpoczynku wymyka sie usciskom ksiezyca co tylko udaje ze swieci czy wie ze ludzie prosci nie musza rozbijac luster |

|
dlaczego chce byc dluzej tam gdzie promien slonca skacze przez pagorki w stygnace fale jeziora gdzie o zmroku przychodzi lagodny powiew niepojetej tajemnicy wycisnac kolejna lze. |

Jest autorem czterech tomikow poetyckich: Kto wie (1998), Odpryski cienia (1999), Czerwona plamka krwi w szczelinie Wszechswiata (1999) i Pejzaz w cierniach (2000). Jest czlonkiem Zwiazku Literatow Polskich w Rzeszowie i laureatem nagrody miasta Rzeszowa w dziedzinie literatury za rok 1999.
Poezja Leslawa Jana Urbanka ma w sobie egzystencjonalny niepokoj wypelniony szeregiem pytan, ktore czlowiek, idacy przez zycie z bagazem doswiadczen, zadaje sobie we wspolczesnym, niespokojnyn swiecie. Jest to poezja niepokoju i piekna, robiaca na czytelniku wrazenie emocjonalne, estetyczne i intelektualne.
Barbara Kaminska

![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() | ||||