KAMIENIE ALE
|
Pomiędzy niebem a morzem jest wybrzeże jak urwisko, w miejscu pięknym, gdzie kłosów jasne rojowisko z bryłą mrocznej ciszy jest złączone, wzniósł Ale ogromny statek z kamieni, klon zachował legendę w szumie Bałtyku, wiedząc, że zabytkiem będzie w przyszłym wieku. W ostatnim rzędzie szarych stosów stoi strażnik od niepamiętnych czasów; i powiadają ludzie, że wzgórze straszy, że woła i jęczy w ciemności późnej jesieni jak obóz wojenny. Bowiem pośród chłopskiej gleby, Ale wszedł na statek, Na statek śmierci, ten ostatni co posiadał. Potężna siła czynu panuje nad wzgórzem. Żelazo zmierzyło się z brązem w zdarzeniach przygody. Statek morskiego króla, który utknął w ziemi, odbywa swoją podróż do celu u kresu. Ma kamień za dziobową stewę i chmury za żagle, dla wszystkich jest pogodzenia siłą. Żaglowiec w drodze do Skagerrak i Dover z zamglonej dali cicho błądzi tuż za najbliższym kamieniem i gdy to miejsce śpi, żeglarz przemierzył minutę. W tym widowisku nie wie nikt, która chwila naprawdę mija, a która jest miniona. Piana fali lśni wokół statku-grobowca wiele tysięcy lat i wiele tysięcy mil, i czas wymienia pokłony ze zdarzeniami w żeglowaniu i spoczynku głazu, i ziemia ścieli kwiecie wokół ociężałej opoki kamienia, i ptak rozpościera skrzydła i przemija lato w Skanii. |
z szwedzkiego tłumaczyła
Barbara Ewa Kamińska,
jesień 2000
(photo - Ystad, An Ystads Turistbyra brochure)
Twórczość Österlinga obejmuje m. in. zbiory wierszy:
Poezja Österlinga jest bardzo melodyjna, opisuje codzienne życie i piękno przyrody Skanii w południowej Szwecji.
Wiersz Ales Stenar ("Kamienie Ale") pochodzi z antologii wierszy szwedzkich poetów Min bästa dikt ("Moj najlepszy wiersz"), Natur och Kultur, Stockholm 1966.
Anders Österling tak napisał o swoim wyborze właśnie tego wiersza do tej antologii:
"Proponuję wiersz "Ales Stenar" (o statku osiadłym w Kåseberga, napisany w 1933 roku) ponieważ w strukturze, formie językowej i nastroju wzrokowo odpowiada wymaganiom natchnienia i w ten sposób jest przykładem właściwej równowagi między wrażeniami."
(Barbara Kamińska)
 |
 |
 |
 |
|
 | ||||