EDWARD STACHURA
|
Jeszcze zdazymy w dzungli ludzkosci siebie odnalezc, Tesknosc zawrotna przybliza nas. Zbiegna sie wreszcie tory sieroce naszych dwoch planet, Cudnie spokrewnia sie ciala nam. Juz jest za pozno! Nie jest za pozno! Jest juz za pozno! Nie jest za pozno! Jeszcze zdazymy tanio wynajac mala mansarde Z oknem na rzeke lub tez na park, Z lozem szerokim, piecem wysokim, sciennym zegarem; Schodzic bedziemy codziennie w swiat. Juz jest za pozno! Nie jest za pozno! Jest juz za pozno! Nie jest za pozno! Jeszcze zdazymy nasza miloscia siebie zachwycic, Siebie zachwycic i wszystko w krag. Wojna to bedzie straszna, bo czas nas bedzie chcial zniszczyc, Lecz nam sie uda zachwycic go. Juz jest za pozno! Nie jest za pozno! Jest juz za pozno! Nie jest za pozno! |
|
Przyjdz do mnie jawnogrzesznico bede cie rozdzieral powoli na wszystkie nadzieje kolorow i zespolenie moze zakwitniesz nad ranem piekna dusza slonecznika. Milosc jest wszystko |
 |
 |
 |
 |
|
 | ||||