ADAM ZIEMIANIN
|
ukryci przed ¶wiatem we włosach ł±ki w zadyszeniu w zapomnieniu w nagłym naszym przytomnieniu odkrywamy się dla siebie powietrze drży w twych oczach to trzmiel w barwach ochronnych dogaduje się z latem językiem tylko dla siebie zrozumiałym więc nie przeszkadzajmy mu b±dĽmy dla siebie sami w obł±kaniu w zadziwieniu w słońca najwyższym podniesieniu o¶lepieni sob± |
 |
 |
 |
 |
|
 | ||||