Przytaczamy w oryginalnej pisowni fragment anonimowego (W.....) opisu Morskiego Oka z relacji o wizycie w Tatrach arcyksiecia austriackiego Franciszka w roku 1823, przedrukowanego pod tytulem "Z lat dawnych" w Wierchach z roku 1929.
(AMK)
Z LAT DAWNYCH
(Morskie Oko)
W.....
[...] Tu przedstawil sie nam nagle cud natury w calej swojej wielkosci i wspanialosci, tu czlowiek wpadajac w glebokie odurzenie, poznaje co moze dzielnosc natury i wola Wszechmocnego! - Tu wzrok natezony slabieje, mysl bladzi i znika, a duch ulatuje ku niebu!
To piekne jezioro zwane Morskie Oko, ma do dwoch tysiecy sazni w obwodzie i niezarasta zadnemi krzewy. Z trzech stron wznosza sie nad niem ogromne gory skaliste, a to tak blizko iz obejsc jeziora naokolo niepodobna. Ich szczyty zaostrzone zdaja sie niknac w oblokach i przedstawiaja widok prawdziwie straszny i wielki. W lonie tych gor skalistych, lecz w polozeniu daleko wyzszem, jest takze drugie mniejsze i nader glebokie jezioro, zwane Czarny Staw, od tego woda ciagle strumieniem splywajaca, wpada do Morskiego Oka, co miedzy temi odludnemi sasiadami sprawia zwiazek wieczysty i nieprzerwany.
Glebokosc Morskiego Oka jest niezmierzona, woda w niem czysta, slodka i dosyc dobra do picia, na brzegu znajduja sie male muszle, ktoremi sobie gorale kolpaki swoje swiateczne przybieraja.
Szczegolniejsza takze i cudowna tych miejsc osobliwosc, jest skala, majaca zupelna postac mnicha kleczacego z ksiazka, ta wznosi sie z prawej strony jeziora w najniedostepniejszej wysokosci, szczegolniej twarz z dluga broda, kaptur, rece z ksiazka wyciagnione i krzyz zdajacy sie wisiec na boku, takiej podpada doskonalosci, izby to wszystko za dzielo rzezby wziac mozna. Ogrom tej massy jest tak wielki iz zupelnie oddzielna gore stanowi. Jest to pobozny opiekun tych miejsc dzikich i tak cudownych, modlacy sie nieustannie o ich wiecznotrwale istnienie. Piorem zgola niepodobna opisac, trzeba to widziec by uczuc cala pieknosc, wspanialosc i doskonalosc, jaka sie to cudotworne miejsce zaleca. [...]
W .....
(Przedruk z Rozmaitosci lwowskich nr. 61 z dnia 20 pazdziernika 1823 r.)
Wierchy, Rok Siodmy, 1929
Copyright © 1997-2000
Zwoje
