KRONIKA O KOŃCU ŚWIATA





STANISŁAW BALIŃSKI


W roku dziewięćset dziewięćdziesiątym dziewiątym,
A więc dziewięćset pięćdziesiąt lat temu,
Na ziemie padł cień Wielkiej Cyfry
I wywróżono koniec świata.

Czas wyznaczyli prorocy
Z ruchu gwiazd i lotu obłoków:
Koniec miał nastąpić w nocy
Świętojańskiej, tysiącznego roku.

Uczeni z ksiąg niebezpiecznych
Potwierdzili wróżbę pod przysięgą,
Zwiastując, że sąd ostateczny
Odda ziemię na rozdarcie kręgom.

Księża po świecie w pośpiechu
Bosą rozbiegali się stopą,
Żeby rozpacz odżegnywać grzechu
Przed karą i katastrofą.

Posępni, czterdziestoletni
Starcy owych czasów i staruchy
Słyszeli już pomruk fletni
Niebieskiej i widzieli duchy.

Poganie ze smoczych jaskiń
I pra-sosnowych kurhanów
Czołgali się na klęczkach do łaski
Nad wodę wszystkich Jordanów.

Tłumnie łączono się w stada,
Bijąc głową o łańcuch pokuty,
I w prochu zawodzono: biada...
I czekano dnia i minuty.

I czekano po miastach i siołach,
Po placach, kruchtach, przedsionkach,
Po izbach i po kościołach...
- A tymczasem, za miastem, na łąkach

Niepomni na śmierci memento
I przepowiednie gromu,
Młodzi chłopcy i młode dziewczęta
Odbiegali daleko od domu.

Z krzyżykiem na szorstkiej opończy
Żegnali się: w imię Ojca, i Syna...
Gdy dla ojców jeden świat się kończy,
Niech się dla nas inny zaczyna.

I za ręce chwytając się z bliska,
Przez słoneczne kłusowali błonie,
Przez miodowe jakieś uroczyska,
Gdzie się pasły średniowieczne konie.

Przez pola mknęli lawendowe;
Jak sarny skakali przez niwę,
I cieszyli się, że wszystko jest nowe,
Prócz tego, co jest niemożliwe.

I cieszyli się, że są sami
Na ziemi gorejącej z uroku
I miłość odkrywali ustami,
Ustami tysiącznego roku.

A o zmierzchu, gdy świateł pierścionki
Tryskały w paprociach i kwiatach,
Dobiegli na sam koniec łąki,
Który dla nich był krańcem świata.

Wielka rzeka płynęła, jak święta,
Pełna mułu, powagi i blasku.
Młodzi chłopcy i młode dziewczęta
Opadali ze szczęścia na piasku.

I jabłkiem się dzieląc w połowie,
A włosami splatając jak złotem,
Zaczynali świat, jak kochankowie
Tysiąc lat przedtem i potem.

1949











Copyright © 1997-2007 Zwoje