"APHILOMMEN"
|
Cały świat został stworzony dla nas. Dla nas Sumerowie budowali swoje miasta. Grecy rzeźbili w słońcu posągi Ateny. Egipscy kapłani ukrywali tajemnice gwiazd. Mędrcy Izraela czytali Księgę Rodzaju. Safona pisała swój najpiękniejszy, zagubiony wiersz. Dla nas odkryto ogień I malowano wymarłe zwierzęta Na ścianach zielonych jaskiń. Dla ciebie i dla mnie ukrywano dzieci w dziuplach drzew, Gdy nadpływały łodzie Wikingów. Dla ciebie umierał Spartakus I rodził się następca tronu. Także dla nas przez lata robili to, o czym nie wiemy, Ci, których nigdy nie poznamy. Którym spalono księgi i rozbito gliniane naczynia. Ich imiona są na kamiennych płytach Pod dnem oceanu. A oni drgają w wodzie drobnym planktonem Wśród cytrynowych ryb. Inni zmienili się w zieleń, piasek i wiatr Latają ważką nad wodą. Gaszą jesiennym kurzem ostatnie ogniska. Czerwonym piaskiem zasypują nory lisów. Wyginają się czubkami palm, liśćmi dębów i brzóz. W najbliższych i najdalszych miejscach, W których nas jeszcze nie było, Przeglądają się w twoich oczach. Toczą się kulą Niewymiernej liczby "pi". I piszą w nas wiersze o sobie i o nas, Mieszkańcach wszystkich Atlantyd. |
 |
 |
 |
 |
|
 | ||||