Andrzejowi Płoskiemu
z podziękowaniem w biegnącym czasie
nachodzi mnie uporczywa myśl
jak koniec zamienić w początek
nie tracąc widoku tworzonego piękna
jak pod ołówkiem nowej myśli
każda kreska umyka
ruchem dłoni gwałtownie niepewna
jak pośpieszna estetyka szkiców
niewysłowiona wycofuje się
i zmieniona powraca
jak w zamyśle artysty
gra spontanicznych kolorów
wyznacza myślenie, wyobraźnię
jak jego improwizacja
utrwala się w sztukę
odbiera nieniknący zachwyt
posłucham co obraz mi powie
2003
|
