Wszystko łączy w mowie
W rytmicznej formie
komponuje muzykę słów
W motywach myśli kreśli
wizerunki barwnych sylwetek.
Spojrzenia znajomych twarzy
wiedzie za sobą
Zwleka z niedokończonymi słowy
a słowa osobliwe, sensualne
pozostawia nienaruszone
dla zaskakujących emocji
bezsprzecznego wyczucia
Cerebralny wyraz –
ilekroć odrębny –
jednoczy w piękno i czystość
Dostrzega obraz świata
bezustannie przepełniony
Skromność ukrywa
w zagadkowej głębi
Sugestywny, donośny głos –
jeszcze tajemniczy –
mieści w dalszej dygresji
Jawny świat miłości
nieprzeciętnie piękny
osiąga w myślach
okolony świtą
krótkich strof
marzec 2003
|