|
|
Andrzejowi Park niknie w mroźną noc.Widma umęczonych drzew zjawiają się w snach ziemi. Popękane posągi pni oszronionymi gałęziami zawoalowanymi mgłą opierają się nocy. Odwróć ciemność, owiń słowa wokół cieni drzew. Jak starcy liczą zmarszczki kory zakryte zielonością mchu szepcząc do słońca proszą o słowa. W ciszy samotności, w rozmowie z drzewami pospiesznie wchłaniasz czas. 2002 |
 |
 |
Copyright © 2002 Barbara Kobos Kaminska